ایمان و عشق در هم تنیدهاند،
مثل تار و پود فرشی که نقش بهشت را میبافد.
زندگی مؤمنانه سرشار از عشق است،
آدابش هم آداب عاشقیاند،
عشق به زمین و درخت،
پرنده و آسمان،
همشهری و همسایه،
همسر و فرزند،
عشق به خدا ،
کارهایش،
دوستانش،
و ایدههایش.
با این عشق جهان جای زندگی میشود،
با این عشق خانه جای آرام و قرار میشود.
این عشق یک اسم رمز دارد، یک کلید:
مادر.
اگر در جامعهای مادر عزیز باشد،
مردم آن جامعه آدمهای خوبی میشوند،
اگر در خانهای مادر دوست داشته شود و دلش گرم باشد،
اهالی آن خانه خدا را میپرستند،
هر کار میخواهیم برای فرزندانمان بکنیم از مادرانشان شروع کنیم.
در مدرسه ما
هر روز روز مادر است،
روز مادر مبارک
